Kalendarium

687
Piaseczno dawniej
Piaseczno dawniej

Piaseczno własnością Książąt Mazowieckich

1421 Piaseczno było dużą dziedziną książęcą. Jej częścią była Wola Piasecka. Wieś Piaseczno lokalizowana była na prawie chełmińskim.
Istniało już wójtostwo. Wójt był przedstawicielem władzy książęcej i miał prawo do co dziesiątej włóki. Wydano pozwolenie na budowę młyna wodnego.
5 listopada 1429 Piaseczno uzyskało prawa miejskie od Janusza I Starszego księcia mazowieckiego.
Miasto lokowane na prawie niemieckim-chełmińskim miało obowiązek utrzymywania przejeżdżającego księcia. Punktem centralnym w układzie przestrzennym stał się rynek, który był miejscem targów. Piaseczno zostało jednym z ośrodków lokalnego rynku na Mazowszu (położenie na szlaku z Warszawy do Czerska) o charakterze handlowo-rzemieślniczym.
1458 Nadanie gruntów i ponowne erygowanie parafii dzięki staraniom i uposażeniu księżnej Anny Olgimuntowiczówny, wdowy po Bolesławie III, która umarła w tym samym roku.
Parafia otrzymała 3 włóki ziemi we wsi Wola Piasecka i 1,5 włóki na gruntach miejskich.
1459 Książęta Konrad, Kazimierz, Bolesław, Jan – synowie Anny, wystawili nowy przywilej dla miasta a w 1461 r. nastąpiło potwierdzenie aktu nadania praw miejskich.
1471 Podczas podziału dzielnicowego książę Konrad III Rudy otrzymał m.in. Piaseczno razem ze wsiami Lesznowola i Chyliczki.
W tym czasie istniał już dwór książęcy, gdzie zbierano daninę.
1497 Książę Konrad przekazał żonie Annie Radziwiłłównie dobra, wśród których znajdowało się Piaseczno.
1513 Piaseczno otrzymało przywileje od księżnej mazowieckiej Anny.
Nadały one prawo odbywania jarmarków w dni powszednie i święta oraz wyznaczały dzień targowy. Brak daniny zbożowej i opłat targowych oraz niski czynsz powodowały napływ ludności do miasta.
1522 Umarła księżna Anna, żona Konrada, a Piaseczno dostało się córce – również Annie.

 

Piaseczno własnością polskich władców

1526 Nastąpiło włączenie Mazowsza do Królestwa Polskiego. Piaseczno oficjalnie stało się posiadłością króla. Urzędnik królewski-starosta miał tu swoją siedzibę.
Przywiązanie mieszkańców do książąt mazowieckich, a co za tym idzie, dążenie do samodzielności Mazowsza, spowodowały niechęć do Korony. W rzeczywistości miasto zostało przejęte przez władze koronne dopiero w 1537 r., a księżniczkę pozbawiono wszelkich praw dziedzictwa.
1537 Rozwój piwowarstwa i gorzelnictwa
(III miejsce w ziemi mazowieckiej).
1545 Piaseczno w charakterze dóbr oprawnych otrzymała królowa Bona.
Z jej rozkazu wymierzono dla mieszczan ogrody obejmujące część gruntów należących do folwarku królewskiego. W 1565 na stronie królewskiej było 37 ogrodów.
1572-1574 W dworze starościńskim gościła królewna Anna Jagiellonka.
1578 Stefan Batory zatwierdził mieszczanom prawo posiadania ogrodów.
w XVI wieku Miasteczko trawił pożar. Dwór stracił znaczenie. Dzierżawę piaseczyńską przejął sekretarz króla Zygmunta Starego Marcin Wolski, a po nim w 1570 r. Stanisław Oborski.
1580 Król przyznał statut cechowi szewców.
Utrudniał on działanie konkurencji i stwarzał uprzywilejowaną sytuację szewcom miejscowym. Statut potwierdzany był przez Zygmunta III, Władysława IV, Jana Kazimierza i Stanisława Augusta Poniatowskiego.
1584 Piaseczno stało się własnością królowej Anny Jagiellonki. Dobra mazowieckie, a w nich Piaseczno otrzymała ona w dożywocie.
1619 – 1620 Jan Raciborski – właściciel wsi Zgorzała ufundował nowy szpital.
Faktycznie zaczął on działać dopiero po 1630 r.
1649 Jan Kazimierz nadał miastu prawo wywoływania jarmarków.
Potwierdził to dekretem z 21 lutego 1662 r.
1659 Najazd szwedzki.
Działania wojenne szczególnie dotknęły okolice Warszawy. Piaseczno i okoliczne wsie zaopatrywały szwedzkie oddziały wojskowe. Nastąpił kryzys gospodarczy spotęgowany wojną. Miasto wyludniło się.
1670 Michał Korybut Wiśniowiecki potwierdził nadane przez Jana Kazimierza prawa.
1677 Jan III Sobieski potwierdził nadania i ustanowił następne 3 jarmarki.
1726 August II nadał miastu przywilej potwierdzający dotychczasowe prawa miasta i rozszerzający uprawnienia gminy. Przywilej miał charakter protekcyjny dla mieszczan.
Piaseczno posiadało prawa magdeburskie, które rozszerzyły uprawnienia Rady Miejskiej. Gmina mogła pobierać podatek tzw. brukowy i opłaty targowe, wcześniej pobierane przez dwór starościński.
1730 Wielki pożar trawił miasto. Płonęło m.in. archiwum miejskie wraz z ratuszem.
1736 Budowa rezydencji królewskiej i przebudowa kościoła wg projektów K.F. Pöppelmana.
Inicjatorem inwestycji był starosta Józef Aleksander Sułkowski. Faworyt i minister króla Augusta II Mocnego.
1740 Mieszczanie otrzymali przywilej nadany przez Augusta III.
Wyznaczył on ramy organizacyjno-ustrojowe miasta. Mieszczanie otrzymali prawo handlu wszelkim towarem oraz władzę nad pustymi placami (siedliskami). Szpital dostał się pod opiekę gminy.
1777 Poseł turecki zatrzymał się w rezydencji królewskiej w Chyliczkach.
Był to Numan Bej, ostatni wysłannik Porty Ottomańskiej do króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.
1790 Przedstawiciele władz miejskich z Piaseczna podpisali w Warszawie akt zjednoczenia miast królewskich.
Wzrosła aktywność polityczna stanu mieszczańskiego.
1792 Piaseczno na mocy dekretu królewskiego, miało przeprowadzić reformę władz miejskich zgodnie z zaleceniami Komisji Dobrego Porządku.
1793 Drugi rozbiór Polski.
1794 Insurekcja Kościuszkowska.
9 i 10 lipca 1794 r. Rozegrała się bitwa pod Gołkowem k. Piaseczna.
Po stronie polskiej dowodził generał Józef Zajączek, a po rosyjskiej gen. Fersen. Straty wynosiły 180 zabitych, 136 rannych. Miasto zostało spalone, ocalał jedynie kościół i domy położone na Zastawiu. W mieście stacjonował oddział Kozaków z armii Suworowa kwaterujący w kościele.

 

Piaseczno pod zaborem pruskim

1795 Trzeci rozbiór Polski
Piaseczno znalazło się w granicach zaboru pruskiego.
1801 – 1806 Na obszary podmiejskie należące do starostwa, sprowadzono kolonistów niemieckich.
Założono dla nich osiedla: Starą i Nową Iwiczną, Józefosław, Julianów i Orężną (obecnie ulica Orężna). Do miasta zaczęła napływać ludność żydowska, która dotąd miała zakaz osiedlania się.
1806/1807 W Piasecznie stacjonowała kawaleria francuska.
1808 – 1811 W mieście kwaterował polski 1 Pułk Strzelców Konnych.
1815 Powstanie Królestwa Polskiego związanego unią personalną z Rosją.
Piaseczno znalazło się w jego granicach.
1863 Wybuch powstania styczniowego.
Walki rozgrywały się w okolicznych lasach chojnowskich, które służyły powstańcom za schronienie. Wielu mieszkańców było represjonowanych.
1869 Rząd carski pozbawił Piaseczno praw miejskich. W mieście powstała Gmina Żydowska.
Razem z Piasecznem prawa miejskie straciło 25 miast Guberni Warszawskiej.
1891 Cecylia Plater-Zyberkówna założyła żeńską szkołę gospodarstwa wiejskiego w Piasecznie.
1898 Budowa wąskotorowej linii Warszawa – Służew – Jeziorna – Piaseczno.
1899 Budowa linii Warszawa – Piaseczno – Góra Kalwaria.
Połączenia komunikacyjne sprzyjały rozwojowi miasta.
1903 Powstała Ochotnicza Straż Pożarna.
1914 Wybuch I wojny światowej.
Piaseczno i okolice stały się terenem walk niemiecko-rosyjskich. Miasto wyludniło się.
1915 Piaseczno zajęli Niemcy.

 

Piaseczno pod panowaniem niemieckim

1916 Przywrócono prawa miejskie Piasecznu.
Jednocześnie przyłączono do miasta wieś Wola Piasecka.
1917 Uruchomiono elektrownię miejską. Odbyło się pierwsze posiedzenie Rady Miejskiej.
1918 Odzyskanie niepodległości.

 

Piaseczno w latach dwudziestych XX wieku

1919 Wnioskowano o przyłączenie do Piaseczna folwarku Pólko, Chyliczki, wsi Chyliczki, Józefosławia, Orężnej, Siedlisk, kolonii Wygody, wsi i dworu Żabieniec, wsi Zgorzały i leśnictwa Zalesie.
1924 Zorganizowano łaźnię miejską.
4 czerwca 1928 W Piasecznie gościł prezydent R.P. Ignacy Mościcki, który położył kamień węgielny pod Dom Ludowy jego imienia.
1934 Otwarto linię kolejową Warszawa – Radom.

 

Piaseczno pod okupacją niemiecką

6 września 1939 Oddziały niemieckich czołgów wjechały do Góry Kalwarii a następnie zajęły Piaseczno. Rozpoczęła się okupacja niemiecka.
Nałożono na mieszkańców kontrybucję, zabroniono budowania nowych domów, wprowadzono godzinę policyjną. Na terenie miasta założono obóz jeniecki.
1941 Powstało getto żydowskie.
16 stycznia 1945 Niemcy opuścili miasto.
Zniszczyli stację kolejki wąskotorowej.

 

Piaseczno po II wojnie światowej

17 stycznia 1945 Do Piaseczna wjechały bez walki czołgi 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte.
1 lipca 1952 Piaseczno stało się siedzibą powiatu (do 31 maja 1975 r., kiedy nastąpiła likwidacja powiatów). Rozszerzono granice administracyjne przyłączając gromady Gołków-Letnisko, Miasto-Las Zalesie, Wólka Kozodawska Letnisko, Orężna i tzw. Chyliczki Dworskie. Oddzielono Łoziska.
Rozpoczęło się uprzemysłowienie miasta.
1956 Powstaje pierwszy zakład, od którego rozpoczyna się uprzemysłowienie miasta – Zakład Lamp Oscyloskopowych ZELOS.
1957 Powstają Zakłady Lamp Nadawczych LAMINA.
1964 Założono cmentarz komunalny w Piasecznie.
1972 Rozpoczęto gazyfikację miasta.
1972 – 1979 Budowa obwodnicy miejskiej.
1976 – 1979 Budowa Zakładu Kineskopów Kolorowych Polkolor.
1983 Uruchomiono linię trolejbusową łączącą Piaseczno z Warszawą w miejsce istniejącej od 1971 linii autobusowej MZK.
Powstał zakład produkujący kosmetyki dr Irena Eris.
1990 Demokratyczne wybory do Rady Miejskiej.
1991 Francuski koncern Thomson kupił zakłady Polkoloru.
1993 Erygowano drugą parafię w Piasecznie przy ul. Słowiczej p.w. Matki Bożej Różańcowej.
1996 Otwarcie francuskich hipermarketów Auchan i Leroy Merlin.
1999 Piaseczno stało się ponownie miastem powiatowym.
2000 Założenie na terenie gminy we wsi Antoninów Cmentarza Południowego.
Otwarcie krytego basenu przy Gminnym Ośrodku Sportu i Rekreacji.
2003 Legendarna firma Technicolor otwiera nowoczesną fabrykę płyt DVD.
17 grudnia 2004 Komisja Europejska wydała Decyzję w sprawie przyznania wsparcia finansowego w ramach Funduszu Spójności dla projektu “Program gospodarki wodno-ściekowej w Piasecznie”.
16 listopada 2005 Otwarcie centrum handlowego Fashion House Outlet Centre.
30 stycznia 2008 Otwarcie Sądu Rejonowego i Prokuratury Rejonowej w Piasecznie.